Polski przedsiębiorca, który nabywa usługi od kontrahentów posiadających siedzibę poza terytorium Polski musi pamiętać o konieczności zweryfikowania, czy jego transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu tak zwanym podatkiem u źródła, inaczej WHT – Whithholding Tax.
Od 01.07.2019 jeśli płatności na rzecz jednego kontrahenta, przekroczą kwotę 2 mln PLN w ciągu roku, osoba czy też firma dokonująca płatności powinna pobrać podatek u źródła od nadwyżki ponad kwotę 2 mln PLN w zastosowaniu stawki standardowej podatku. W takim przypadku nie będą miały zastosowania obniżona stawka podatku, zwolnienia oparte na umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Kogo dotyczy WHT?
Dotyczy to m.in. następujących przychodów:
W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – CIT:
- przychody uzyskiwane przez nierezydentów w szczególności z tytułu: odsetek, praw autorskich i praw pokrewnych, opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej, sportowej, doradczej, księgowej, a także z tytułu niektórych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej,
- uzyskiwane zarówno przez rezydentów jak i nierezydentów, przychody z tytułu dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, które mają siedzibę lub zarząd w Polsce.
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – PIT: uzyskiwane przez nierezydentów dochody z żeglugi morskiej, żeglugi śródlądowej i transportu lotniczego, dywidendy i inne dochody z udziału w zyskach osób prawnych, odsetki, należności licencyjne, dochód z wykonywania wolnych zawodów, wynagrodzenie dyrektorów, dochód z działalności artystycznej lub sportowej, dochód z emerytury lub renty i innych podobnych świadczeń.
Płatności nieprzekraczające 2 mln zł rocznie
Jeżeli roczna łączna kwota płatności na rzecz jednego kontrahenta nie przekracza 2 mln zł, warunki wymagane do zastosowania zwolnienia lub stawki opartej na umowie pozostaną identyczne jak w 2018 r., pod warunkiem zachowania należyte staranności odpowiedniego udokumentowania transakcji.
Należyta staranność
Należyta staranność powinna zawierać:
- certyfikat rezydencji podatkowej, oświadczenie podatnika o braku zwolnienia podatkowego dochodu uzyskanego w innym państwie,
- weryfikację, czy kontrahent na rzecz, którego dokonywana jest płatności spełnia status rzeczywistego właściciela należności,
- zarchiwizowane wszystkie dowody weryfikacji.
Poziom należytej staranności zależy przede wszystkim od wielkości i zakresu działalności płatnika. Ustawodawca wskazuje „przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika”. Oznacza, to że, im większy obszar działalności podatnika, większe obroty i skala transakcji procedury powinny być bardziej szczegółowe i kompletne.
