Podatki

Podatek dochodowy – skala czy liniowy?

13 lipca 2019 No Comments

Podatek dochodowy dotyka, każdego z nas. Bez względu czy jesteś pracownikiem, czy też zakładasz własną firmę, opodatkowanie Twoich dochodów jest nieuniknione. Ustawodawca daje jednak pole manewru, jak wybrać formę opodatkowania ? Zapraszamy do poniższego artykułu.

Podstawową regulacją polskiego systemu podatkowego, odnoszącą się do opodatkowania dochodów jest oczywiście ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych oraz osób fizycznych. Pierwszą najbardziej podstawową formą opodatkowania, której podlega większość z nas to skala podatkowa.

SKALA PODATKOWA

Pracując na umowę o pracę, zlecenie czy wykonując działalność gospodarczą, w pierwszej kolejności Twoje dochody będą opodatkowane właśnie skalą podatkową. Dlaczego? Przede wszystkim dlatego, że jest to najprostsza, a zarazem najbardziej korzystna forma opodatkowania, szczególnie jeśli Twoje dochody nie przekraczają 85 tys w skali roku lub też posiadasz rodzinę i planujesz odliczać ulgę prorodzinną oraz rozliczyć się z małżonkiem. Pamiętaj, jeśli chcesz skorzystać z kwoty wolnej od podatku, ulg oraz możliwości rozliczenia się z małżonkiem, jedyną dostępną formą opodatkowania jest skala podatkowa.

Podział dochodów względem opodatkowania skalą podatkową

*Przychód minus koszty uzyskania przychodu.

**Kwota wolna od podatku, o którą należy pomniejszyć podatek to: 556,02 zł, 1440 zł.

Rodzaje ulg

  1. Zapłacone w danym roku składki ZUS za podatnika lub osobę współpracującą, w tym składki zapłacone za granicą w państwach UE, EOG i Konfederacji Szwajcarskiej (nieodliczane za granicą),
  2. Darowizny na:
    • cele kultu religijnego,
    • charytatywno – opiekuńcze kościelnych osób prawnych,
    • charytatywne – organizacji pożytku publicznego.
  3. Darowizny krwi i jej składników,
  4. Darowizny na cele edukacji zawodowej,
  5. Odliczenie do 760 zł rocznie z tytułu korzystania z sieci Internet,
  6. Wydatki na cele rehabilitacyjne,
  7. Wydatki na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego,
  8. Zwroty otrzymanych świadczeń, które wcześniej podwyższyły podstawę opodatkowania w kwocie uwzględniającej pobrany podatek dochodowy,
  9. Działalność badawczo – rozwojowa,
  10. Termomodernizacyjna.

Ulga prorodzinna

Rozliczając ulgę prorodzinną jako osoba samotnie wychowująca, należy bezwzględnie pamiętać, że ulgę taką rozliczymy pod warunkiem prawnie stwierdzonej separacji, rozwodu, pozostawania w statusie wdowca / wdowy, pozbawienia drugiego rodzica pełni praw rodzicielskich. Zamieszkiwanie z potocznie zwanym „konkubentem” może być istotnym dowodem dla fiskusa wobec pozbawienia możliwości rozliczania ulgi prorodzinnej dla osoby samotnie wychowującej.

Ulga na 1 dziecko:

a) dochody podatnika pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,

b) dochody podatnika niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł; wyjątek od tej reguły stanowi podatnik samotnie wychowujący małoletnie dziecko, dla którego limit dochodów wynosi 112.000 zł.

Ulga na 2 dzieci:

W przypadku 2 dzieci miesięczna wartość ulgi wynosi 92,67 zł na każde z nich.

Ulga na 3 dzieci i więcej:

a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b) 166,67 zł na trzecie dziecko,

c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Ulga rehabilitacyjna

Z ulgi rehabilitacyjnej może skorzystać nie tylko podatnik wymagający stałej opieki lekarskiej, lub również podatnik opiekująca się taką osobą.

Art. 26 ust. 7a określa dokładnie wydatki, które można odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wśród nich wymienia się:

  1. adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  2. przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  3. zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego,
  4. zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  5. odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym,
  6. odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,
  7. opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280 zł,
  8. utrzymanie przez osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280 zł,
  9. opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,
  10. opłacenie tłumacza języka migowego,
  11. kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia,
  12. leki – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo),
  13. odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne: osoby niepełnosprawnej – karetką transportu sanitarnego lub osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 – również innymi środkami transportu niż kartoteka transportu sanitarnego. Używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł,
  14. odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych, na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25. roku życia.

Warto podkreślić, iż wydatki, o których mowa powyżej, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków:

  1. zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
  2. zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
  3. Narodowego Funduszu Zdrowia,
  4. zakładowego funduszu świadczeń socjalnych,

– albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Należy pamiętać, że ulga rehabilitacyjna przysługuje również podatnikom, na których utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne, takie jak:

  1. współmałżonek,
  2. dzieci własne i przysposobione,
  3. dzieci obce przyjęte na wychowanie,
  4. pasierbowie,
  5. rodzice,
  6. rodzice współmałżonka,
  7. rodzeństwo,
  8. ojczym,
  9. macocha,
  10. zięciowie i synowe

– jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 12 357,60 zł.

Darowizna

Dokonanych darowizn co do zasady nie można rozliczyć bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów. Część z nich może natomiast zostać odliczona w zeznaniu rocznym. Kwestię tę reguluje art. 26 ust.1 pkt 9 ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią można odliczyć darowizny przekazane na cele:

  1. kultu religijnego; wysokość dokonanej darowizny należy udokumentować dowodem wpłaty na rachunek płatniczy obdarowanego lub jego rachunek w banku inny niż rachunek płatniczy – w przypadku darowizny pieniężnej oraz dowodem, z którego wynikają dane identyfikujące darczyńcę oraz wartość przekazanej darowizny wraz z oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu – w przypadku darowizny niepieniężnej,
  2. krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi, w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew (obecnie 130 zł/litr); wysokość dokonanej darowizny należy udokumentować zaświadczeniem jednostki organizacyjnej realizującej zadania w zakresie pobierania krwi o ilości bezpłatnie oddanej krwi lub jej składników przez krwiodawcę.

Odliczenia można dokonać w wysokości dokonanej darowizny, jednak nie więcej niż 6% dochodu.

Łączna kwota odliczeń z tytułów określonych powyżej nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty stanowiącej 6% dochodu, jednak odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

  1. osób fizycznych,
  2. osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

Internet

Kwestię ulgi na internet reguluje art. 26 ust. 1 pkt 6a ustawy o PIT. Zgodnie z jego treścią odliczeniu podlegają wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu użytkowania sieci Internet, w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 760 zł. Ulga na internet przysługuje podatnikowi wyłącznie w kolejno po sobie następujących dwóch latach podatkowych, jeżeli w okresie poprzedzającym te lata nie korzystał z tego odliczenia. Ulga na internet może zostać odliczona przez podatników rozliczających się na PIT-37 lub PIT-36. Wykazuje się ją w załączniku PIT/O.

IKZE

Jak stanowi art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o PIT podatnik ma prawo do odliczenia wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego. Dla 2017 roku wynik ten wynosił 5 331,60 zł.

Dowodem potwierdzającym oszczędzanie w IKZE może być każdy dokument stwierdzający dokonanie wpłaty.

Odliczenie od dochodu nie dotyczy wpłat:

  1. zwróconych podatnikowi w jakiejkolwiek formie,
  2. odliczonych od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Odliczenia z tytułu wpłat na IKZE dokonuje się w zeznaniu rocznym PIT-37, PIT-36 oraz PIT-36L. Wówczas należy wypełnić druk PIT/O

PODATEK LINIOWY

Podatek liniowy wymaga rozpatrzenia do zastosowania, jeśli dochody w ciągu roku zaczynają przekraczać kwotę 85 tys. złotych, przy czym należy rozważyć czy dalej planujemy korzystać z wyżej wymienionych ulg. Jeżeli kwota dochody wynosi około 100 tys. za rok, a tendencja ta będzie się utrzymywać w kolejnych latach należy zastanowić się nad zmianą rodzaju opodatkowania. Zmiany rodzaju opodatkowania można dokonać raz w roku do 20 stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym dochody przekroczyły kwotę podstawową.

 

 

Leave a Reply